Nieuws over Willem den Ouden

Tentoonstelling in Müllheim (D)

Zeventig werken van Willem den Ouden zijn tot 25 februari 2018 in Duitsland te zien, in het Markgräfler Museum aan de Wilhelmstrasse 7 te Müllheim. De tentoonstelling in het gebied van de Bovenrijn heeft als motto ‘der andere Rhein’: Duitsers die vertrouwd zijn met het Rijndal tussen het Zwarte Woud en de Vogezen maken in Den Oudens werk kennis met het vlakke landschap, de wolkenluchten, de wind, de regen en de zon bij de Waal – dezelfde rivier stroomafwaarts. Bij de tentoonstelling verschijnt een catalogus met een (Duitse) tekst van Ben van der Velden.

Siebzig Werke von Willem den Ouden sind vom 24. September 2017 bis 25. Februar 2018 zu sehen im Markgräfler Museum in Müllheim, Wilhelmstrasse 7. Die Ausstellung im Gebiet des Oberrheins hat das Motto Der andere Rhein. Deutsche, die mit dem Rheintal zwischen dem Schwarzwald und den Vogesen vertraut sind, werden durch die Werke von Den Ouden konfrontiert mit der flachen Landschaft, dem Wolkenhimmel, dem Wind, dem Regen und der Sonne an der Waal. Zur Ausstellung erscheint ein Katalog.

(Bei Interesse an Erwerb von Grafiken: info@waalgalerie.nl)

 


 

Stille strijd tussen scholier en landschapschilder

Voor het nieuwe nummer van het Tijdschrift voor Biografie (jaargang 7 nummer 2, zomer 2017) schreef Jette Westerbeek het artikel ‘Willem den Ouden en de Waal’, een mooi persoonlijk verhaal over Den Oudens werk en het rivierenlandschap. Westerbeek, docent aan de Universiteit Utrecht, bracht haar tienerjaren door in Varik, waar ze een buurmeisje van Willem en Ferry den Ouden was.

‘Met Willem den Ouden heb ik korte tijd een stille strijd gevoerd. Misschien is hij zich daarvan helemaal niet bewust geweest, maar ik des te meer. Het was mei 1971. Ik bereidde mij voor op mijn eindexamen HBS in Tiel. Het was in die periode prachtig weer en dus zocht ik buiten rustige plekjes op om mijn boeken en aantekeningen nog eens door te nemen. Ook Willem den Ouden werkte als landschapschilder natuurlijk veel buiten. Vaak kon je zijn lange, magere gestalte ergens ver weg in de uiterwaarden aan het werk zien met zijn schildersezel of schetsboek. Op ‘de bol’ aan de rivierkant van de dijk ter hoogte van de Dikke Toren was een heel prettig plekje, boven aan een stenen trapje dat door vissers gebruikt kon worden om in hun bootje te stappen. Het gras en het onkruid stonden hoog, het water van de Waal juist laag. Je zat daar heerlijk in de zon en toch ietwat verborgen en keek uit over de uiterwaarden richting Zaltbommel. Nergens kon ik mij beter concentreren op goniometrieformules en biologie. Het was in die tijd voor mij een kwestie van wie het eerst dat plekje kon bemachtigen: soms won hij, soms ik.’

Het hele stuk is dus te lezen in het Tijdschrift voor Biografie: klik hier voor meer informatie.

 


 

Willem den Ouden verbeeld door Janneke Tangelder

In de Waalgalerie, het gezamenlijke onderkomen van de Willem den Oudenstichting en Uitgeverij De Weideblik aan de Sint-Agnietenstraat 24 in Tiel, is van 29 april tot en met 27 mei 2017 een tentoonstelling te zien van tekeningen en beelden van Janneke Tangelder (1949).
Tangelder werd begin jaren zeventig aan de Amsterdamse Rijksakademie – waar Willem den Ouden een van haar docenten was – opgeleid als schilder. Maar zes jaar geleden begon ze met het maken van beeldjes: kleine figuren van beschilderde keramiek, meestal gemodelleerd naar mensen uit haar vriendenkring. Ze portretteerde onder anderen Willem den Ouden. Haar beeldjes van hem – zeven in totaal – ontbreken uiteraard niet in de Waalgalerie.
Bij de tentoonstelling geeft de Willem den Oudenstichting een boekje uit over het werk van Tangelder, waarvoor Volkskrant-criticus Stefan Kuiper een mooie inleidende tekst schreef. Het boekje is in de galerie te koop voor € 10.

Willem den O

 


 

Willem den Ouden in Palet

Voor het nieuwe nummer van het tijdschrift Palet (april/mei 2017) maakte onze webmaster Hemza Lasri een rijk geïllustreerd stuk van zes pagina’s over Willem den Ouden.

IMG_1601 verkleindIMG_1604 verkleind

 


 

Willem den Ouden in Panorama Pijbes en Vogelparadijs

Bekijk hier de aflevering van Panorama Pijbes van 12 april 2017, waarin Wim Pijbes op atelierbezoek ging bij Willem den Ouden. 

Bekijk hier de documentaire Vogelparadijs, over de tekenaar Peter Vos, die op 1 mei 2017 werd uitgezonden in Het uur van de wolf. Willem den Ouden, vriend van Vos sinds de jaren vijftig, is een van de vele geïnterviewden.

Schermafbeelding 2017-04-12 om 22.43.55 1

 


 

Peter Vos’ brieven aan Willem en Ferry den Ouden gepubliceerd

Het Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie (RKD) in Den Haag lanceerde op 14 februari 2017 een online catalogus van het werk van de tekenaar Peter Vos (1935-2010), die in de jaren vijftig tegelijk met Willem den Ouden en Ferry Alink op de Rijksakademie in Amsterdam zat en de rest van zijn leven met hen bevriend bleef. Op de website zijn onder andere brieven met tekeningen van Vos aan Den Ouden en Alink afgebeeld en getranscribeerd. Een aantal van deze brieven is ook opgenomen in het boek Peter Vos – Getekende brieven, dat is verschenen bij Uitgeverij Rubinstein.

 

 

Peter Vos getekende brief

Peter Vos tekening voor Willem en Ferry

Peter Vos omslag

 


 

Rasterstuk over Willem den Oudens litho’s uit 1995 online

Op de website van het literaire tijdschrift Raster (1977-2008) is een artikel geplaatst dat redacteur Willem van Toorn in 1996 schreef over de litho’s die Willem den Ouden maakte in de zomer van 1995. In plaats van langs de Waal werkte Den Ouden die zomer in de tuin bij zijn huis.
‘Maar niet minder dan in zijn wijde landschappen hebben deze tuintekeningen primair te maken met licht,’ schrijft Van Toorn, ‘met de manier waarop het zomerlicht door openingen in de boomkruinen valt op vaag zichtbare paden, op bewegende bladeren, op de muren van een oud huis. Stilstand zou je verwachten in deze tekeningen waar het eeuwig doorgaande stromen van de rivier aan ontbreekt, maar het licht staat nooit stil. Ook in deze besloten ruimte is het in voortdurende beweging tussen de tastende maar nooit aarzelende lijnen van dit bewogen handschrift.’
Lees het hele artikel hier. (De afbeeldingen van de litho’s zijn, net als indertijd op de pagina’s van het tijdschrift, een kwartslag gedraaid.)

Nieuws Willem litho
Voortuin, 1995. Litho, 32 x 40 cm

 


 

Opmaak 1

 


 

Wim Pijbes, scheidend directeur van het Rijksmuseum in Amsterdam, maakte op 24 juni in een interview in de Volkskrant bekend dat hij werkt aan een televisieserie over het landschap in de Nederlandse kunst. 'Het gaat over het Nederlandse landschap gezien door de ogen van kunstenaars', vertelde Pijbes. 'Ik praat met hen, maar maak ook een tour langs Nederlandse musea. Hoe is de natuur geschilderd vanaf de zeventiende eeuw tot nu, aan de hand van thema's, zoals het bosgezicht, het zeegezicht, het stadsgezicht, het fantasiegezicht.' Een van de kunstenaars die Pijbes voor de serie opzocht is Willem den Ouden. Op 2 mei jongstleden was de filmploeg in Varik.
De achtdelige serie wordt vanaf 23 maart 2017 door de NTR uitgezonden op NPO2. De titel wordt Panorama Pijbes.

_DSC1729 bewerkt

IMG_0956 bewerkt
Foto's: Maria van Tintelen

 


 

zwartwit uitnodiging

Wie is er bang voor zwart en wit?

In GRID, het Grafisch Museum in Groningen, is vanaf 15 april 2016 een groepstentoonstelling van twaalf Nederlande grafici te zien onder de titel Wie is er bang voor zwart en wit? De Friese etser Reinder Homan is gastconservator; de elf door hem gekozen mede-exposanten zijn Hermanus Berserik, Hans Blanken, Dirk van Gelder, Guillaume Le Roy, Simeon Nijenhuis, Ko Oosterkerk, Willem den Ouden, Jan Stroosma, Joop Vegter, Lieke Vreede en Co Westerik. Van Willem den Ouden zijn in het GRID etsen uit de jaren zeventig en litho's uit de jaren negentig te zien. Alle prenten zijn te koop. De expositie wordt op vrijdagmiddag 15 april om 16.00 uur geopend door Marijn Schapelhouman van het Rijksprentenkabinet in Amsterdam en duurt tot en met 17 juli.

Klik hier voor een recensie door Iland Pietersma in het Dagblad van het Noorden van 20 mei.

 


 

Tentoonstelling Im Freien, Museum Schloss Moyland

In Museum Schloss Moyland, in Bedburg-Hau bij Kleef, zijn vanaf 13 maart 2016 twee samenhangende tentoonstellingen te zien met geschilderde en geëtste landschappen uit particuliere collecties. De verzameling van de Nederlander Pim Kwak omvat negentiende-eeuwse schilderijen van de Veluwezoom, waar omstreeks 1840 een kunstenaarskolonie ontstond: aanvankelijk werkten er Romantische landschapschilders, later kwamen de schilders van de Haagse School naar Oosterbeek, Doorwerth en Wolfheze. Uit de verzameling van de Duitse broers Hans en Franz-Joseph van der Grinten – de basiscollectie van Schloss Moyland – worden Nederlandse landschapsetsen van omstreeks 1900 getoond, alsmede een keuze uit Willem den Oudens etsen van het Waallandschap uit de jaren zeventig van de twintigste eeuw. Museum Schloss Moyland bezit een grote verzameling etsen en litho’s van Willem den Ouden. De verzameling Kwak is in Bedburg-Hau te zien tot en met 5 juni, de etsententoonstelling loopt tot in september.

 

kleurenets Willem in Moyland afgesneden
Willem den Ouden, Varikse uiterwaarden, 1978-1980. Ets op koper in twee kleuren, 27,1 x 32,5 cm.

 


 

Willem den Ouden ontmoet William Turner

Op de tentoonstelling Gevaar & schoonheid – Turner en de traditie van het sublieme, die van 5 september 2015 tot en met 3 januari 2016 te zien is in Museum De Fundatie in Zwolle, hangt Willem den Oudens schilderij Donder en bliksem boven de Waal uit 2008.

willem album thumbnail landschappen
Donder en bliksem boven de Waal (2008)

Het werk van de Engelse landschapschilder Joseph Mallord William Turner (1775-1851) wordt in Zwolle gecombineerd met dat van voorlopers, navolgers en hedendaagse geestverwanten. Willem den Ouden liet zich zeven jaar geleden inspireren door een zwartwit-reproductie in de krant van Turners Slavers Throwing Overboard The Dead And Dying (Typhoon Coming On) (1840) uit het Museum of Fine Arts in Boston. Vooral in zwartwit viel hem de diagonale tweedeling in de lucht op, met links onder de diagonale lijn het donker (oranje, rood, paars, blauw) en rechtsboven vooral licht. De kleur van Turners lucht speelde dus geen rol, de diagonaal wel. Verder nam Den Ouden van Turner de plaats van de zon over, in het midden en tamelijk laag.

De lichte reflecties op Turners water zijn bij Den Ouden licht- en schaduwplekken op de dijk en de uiterwaard geworden. Naar eigen zeggen kwam Den Ouden er niet uit met die diagonaal in de lucht, en heeft hij daar steeds meer aan veranderd. Het schilderij werd in het voorjaar van 2008 in het Gorcums Museum tentoongesteld, waarna Den Ouden links de bliksemschicht – uiteindelijk eigenlijk het meest opvallende onderdeel van het schilderij – nog heeft toegevoegd. Die bliksem heeft niets met Turner te maken. Wel weer Turneriaans is hoe Den Ouden pal naast het hoogste licht in de bliksem het diepste donker van de lucht heeft geschilderd. De diagonale beweging in de lucht is nagenoeg verdwenen; de plaats van de zon en de lichtplekken op het land zijn gebleven.

Turner Slaveship
J.M.W. Turner, Het Slavenschip (1840)

 


 

Uitnodiging A4 april 15_Opmaak 1

 


 

Mailing Waalgalerie def_Opmaak 1